یکشنبه 12 آذر 1396  12:44 ب.ظ    ویرایش: یکشنبه 12 آذر 1396 12:53 ب.ظ


 

اگر در اینترنت و مطالب همین وبلاگ جستجویی کنید قطعا مطالب زیادی در مورد بندرچابهار و موقعیت خاص آن و ... خواهید یافت. این مطالب رو گاهی از زمان دانشجویی خودم یعنی (1382خورشیدی یا 2003 میلادی) تا همین چند ماه پیش نوشته ام یا دیگران نوشته اند. 

امروز روز افتتاح فاز اول توسعه چابهار است!!!!!

 

 

به هر حال چیزی که مهم است اینکه من دانشجو اون موقع یعنی 15 سال پیش به اهمیت چنین بندری پی برده بودم و اصلا نمی تونم بپذیرم که مسئولین این موضوع رو درک نکرده اند( اگر عدم اطلاع و درک باعث وضعیت الان است که خدا به همه ما رحم کند ولی اگر بی تفاوتی دلیلش هست که ...).

بگذریم از اینکه در آخرین مطلب ارائه شد توسط خودم در اتاق بازرگانی تهران ( علیر غم اینکه عنوان کردم مطلب جدید برای بازگو کردن نیست و بسیار مطالب خوب و کارشناسی در این موضوع در کنفرانسها و.. ارائه شده است و شاید ارائه بنده هم فقط تکرار مکررات بود) تنها علت اصلی عدم توجه به بنادر و حوزه علوم دریایی و همه زمینه های دیگر سایسی و اقتصادی و اجتماعی و..در ایران و از دست رفتن فرصت هایی طلایی کشور را عدم پاسخگویی مسئولین می دانم.

هنوز در خاطرم هست که در همان جلسه اتاق بازرگانی، خبری مخابره شد مبنی بر آغاز بهره برداری از بندر گوادر پاکستان (وقتی حاضرین این خبر رو از روی گوشی هاشون خوندن) همه خنده ای کردایم که:


هفت شهر عشق را عطار گشت


ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم


خنده ایی تلخ که متاسفانه بازتاب اوضاع خراب مدیریتی ماست که حتی کم کاری، دروغ و بی کفایتی و ... هم برای همه جامعه بی اهمیت شده و این خود آغاز سقوط یه فرهنگ است.

خلاصه امر در این 15 سال زیاد قلم زده اند اهل دانش ولی کو گوش شنوا. من فایل ارائه مزبور رو همین پایین قرار دادم و امیدوارم اگر بدنبال پیدا کردن اطلاعات خلاصه و دارای نظم در این زمینه هستید بکار بیاید.


فقط فراموش نکنید که این موضوع رو بنده الان مطرح می کنم( شاید 15 سال دیگه به این نکات هم برسیم)


1- آیا الان که پاکستان  بهره برداری از بندرگوادر را آغاز کرده است تازه افتتاح فاز 1 چابهار کمی خنده دار نیست خصوصا که ما در سرعت عمل و مدیریت شهره هستیم!!

2- آیا هند واقعا در حد و اندازه ایی است که بتواند با اپراتور چینی گوادر رقابت کند(هند چندان خوش سابقه نیست)

3- برای شرایط زیست محیطی چابهار فکری شده است تا مانند بندرعباس سواحل زیبایی آن رنگ کثیفی بخود نگیرد

4- آیا برای مشاغل سنتی که در صورت بهره بردای از بندر چابهار از بین خواهد رفت فکری شده است؟

5- آیا نیروی مورد نیاز برای مشاغلی که ایجاد خواهد شد موجود است واگر نیست آیا برای تربیت آنها برنامه ایی داریم؟

6- آیا راه حلی برای مشکل آب آشامیدنی و .. که با گسترش شهر چشمگیرتر خواهد شد اندیشیده شده است؟

7- آیا زیر ساختهای دیگر مثل فرودگاه و راه آهن به بهره برداری خواهد رسید؟

8- و آیا اصلا کسی برای اینها برنامه ریزی کرده است؟!!!! یا فقط تیلیغات و های و هوی بیخود راه انداخته ایم. هر کس خارج از ایران گمان می کند ما هم پروژه ایی را که برایش جشن گرفته ایم حتما با همان شور و حال ادامه می دهیم ولی خودمان که می دانیم از این خبرها نیست.


به قول رضا صادقی :


همه حرف خوب میزنن اما کی خوبه این وسط

 

در زیر فایل ارائه مربوطه رو می تونیددانلود کنید.( فایل های بیشتری در بخش کتابخانه الکترونیکی وبلاگ وجود دارد)


  5- چابهار و گوادرارزیابی نقاط قوت و ضعف از منظر سیاسی اقتصادی



   


نظرات()  
چهارشنبه 26 مهر 1396  12:43 ب.ظ    ویرایش: یکشنبه 23 مهر 1396 12:47 ب.ظ



حمل یکسره یا ترانزیت به داخل (Inward Transit) عبارت است از انتقال کالای گمرک نشده ورودی از گمرکخانه ورودی (مرز قلمرو گمرکی) به گمرکخانه مقصد بارنامه در داخل کشور با همان وسیله حمل (کامیون ) بدون تخلیه در گمرک ورودی که با تقاضای حامل و با صدور پروانه ترانزیت داخلی یا به اعتبار کارنه (TIR) انجام می شود .

ترانزیت داخلی عبارت است ازانتقال کالای گمرک نشده از یک گمرک خانه داخل کشور به گمرکخانه داخلی دیگر.

از لحاظ اینکه در هر دو رویه کالا گمرک نشده می باشد نقطه اشتراک وجود دارد ، ولی تفاوت عمده در این است که در مورد حمل یکسره ، کالا به همان صورت که از مبدأ گمرکخانه ای در کشور محل صدور حمل شده باید در گمرکخانه مقصد که در بارنامه با نام شهر مشخص شده تخلیه و تحویل شود ، بنابر این به مجرد ورود به قلمرو گمرکی کشور مقصد ، در اولین گمرکخانه مرزی به مقصد گمرکخانه مجاز در شهری که مقصد بارنامه است با صدور پروانه ترانزیت داخلی و یا به اعتبار دفترچه “TIR” حمل یکسره خواهد شد در حالی که در مورد ترانزیت داخلی کالا قبلاً در گمرکخانه مقصد بارنامه ، تخلیه و قبض انبار نیز صادر شده ولی بعداً صاحب کالا مراجعه و با ارائه دلایل موجه تقاضای ترانزیت کالا را به گمرکخانه مجاز دیگری در همان قلمرو گمرکی می نماید .

همچنین در حمل یکسره ، معمولاً حامل ، متقاضی ترانزیت و یا حمل یکسره کالاست ، در صورتی که در ترانزیت داخلی حتماً صاحب کالا چنین تقاضایی را می نماید (یا نماینده او). در حمل یکسره و یا به عبارتی برای حمل یکسره کالا ، بارنامه حمل به منزله اعطای وکالت و نمایندگی ، جهت تنظیم اظهار نامه ترانزیت داخلی به حامل با اختیارات تام بوده ودیگر از حامل وکالتنامه رسمی و ثبتی مطالبه نمی شود ، در حالی که برای ترانزیت داخلی چنانچه متقاضی غیر از صاحب کالا باشد باید اولاً وکالتنامه رسمی و ثبتی در دست داشته باشد ، ثانیاً اسناد مالکیت برای قبول درخواست ترانزیت داخلی ضروری است.

منبع: http://tarkhis.net


   


نظرات()  

SeaTrade & Transport

زكات علم آموختن آن به دیگران است