در حال حاضر چندین پست در مورد کالاهای خطرناک نوشته شد و تا حدودی با مقررات کار و نحوه جابجایی آنها آشنا شدیم. اما این مطالب را می توان اطلاعات عمومی به حساب آورد،  چرا که مبحث کالای خطرناک فوق العاده گسترده و مهم هست و دارای  جنبه ها و شاخه های مرتبط زیادی است که فکر می کنم نوشتن چندین کتاب هم در مورد آن کم باشد چه برسد به بررسی آن در این وبلاگ!!

 

این هم علائم طبقات 9 گانه کالاهای خطرناک مطابق قوانین بین المللی

 

 

گروه1: مواد منفجره(Explosives ) که به 6 زیرمجموعه تقسیم می شود.

 

گروه2: گازها(Gases ) گازهای قابل اشتعال ، غیرقابل اشتعال وگازهای سمی

 و

گروه3: مایعات قابل اشتعال(Flammable liquids )

 

گروه4: جامدات(Solids ) قابل اشتعال،خودسوز و مواد جامدی که درصورت رسیدن رطوبت خطرناک هستند.

گروه5:موادی که درمعرض اکسیداسیون قراردارند.

 

گروه6: موادسمی(Toxic substances ) مواد سمی وعفونی

 

گروه7:مواد رادیواکتیو

 

 

گروه8: کالای خورنده وخطرات آن(Corrosives)

و

گروه9:دیگرکالاهای خطرناک وسایرمواردی که تحت پوشش گروههای دیگر نیستند.

 

 

 

 

 اما سوال اصلی این است که با وجود این همه مشکل و خطر باید به حمل این کالاها بپردازیم یا خیر؟

 

بله، زیرا یکی از پر سود ترین کالاها برای حمل و نقل ، کالاهای خطرناک است چرا که با توجه به میزان خطرناکی آن، هزینه حمل آن نیز افزایش می یابد . مسلما با ایجاد زیر ساخت های مناسب و استانداردهای لازم می توان این کالاها را مانند کالاهای عادی حمل کرد و از مزایای ارزی آن بهره برد. با وجود موقعیت ترانزیتی ایران باید به حمل و نقل کالاهای خطرناک توجه بیشتری کرد تا بتوان علاوه بر درآمد ارزی آن ایمنی را در بنادر و خصوصا در مورد کالاهای خطرناک بکار گرفت.

دلیل تاکیدم بر رعایت ایمنی و استاندارد را در عکسهای زیر می توان دید( که فقط متوجه بنادر نیست):

 

عدم رعایت ایمنی و چیدن درست کانتینرها

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

امیدورام در این چند پست توانسته باشم الفبای کالای خطرناک را بیان کنم.

 

 

منبع:مدیریت بین اللملی کالا / علی اکبر صفایی/بهمن1384/دانشگاه دریانوردی چابهار

        مدیرت پایانه ها / محمد علی حسن زاده/ 1384/ دانشگاه دریانوردی چابهار

         سیاستگذاری/دکتر بهروز امرایی/1384/ دانشگاه دریانوردی چابهار