یکشنبه 24 دی 1396  02:09 ب.ظ    ویرایش: یکشنبه 24 دی 1396 02:43 ب.ظ


 

یکسری مسائل در خصوص فاجعه تانکر حمل مشتقات نفتی سانچی(SANCHI) وجود دارد که قابل توجه است. چند عکس و فیلم از آتش سوزی آن فعلا در دسترس هست که همه از یک جهت و از یک موقعیت گرفته شده است. در عکسهایی که در طول روز از کشتی در رسانه ها منتشر می شد می توان دید که بدنه کشتی بسیار شدید سوخته است که نشان از چندین روز سوختن در شعله های آتش می باشد نه چند ساعت!! چطور ممکن است تمام رنگ هر دو طرف روی بدنه و ساختار فوقانی، به طور کامل در زمان نسبتا کوتاه سوخته شود؟


 

همچنین دیده می شود که آتش تمام عرشه کالا را فراگرفته است که نسبت به سایر حوادث کمی غیرمعمول می باشد. وقتی که آتش از تانک آسیب دیده ای شعله ور می شود به آرامی گسترش می یابد یا اصلا به جاهای دیگر سرایت نمی کند و در نتیجه تانکهای حامل مواد سوختی دیگر سالم باقی می ماند.

شاید دماغه کشتی باری چینی (CF CRYSTAL) در زمان تصادف در طول بدنه سمت استاربرد کشتی تانکر کشیده شده است و مانند چاقویی که قوطی را می شکافد آن را شکافته باشد و منجر به سرایت آتش شده باشد؟!!

 


چه بر سر خدمه آمد وقتی تنها یک نفراز خدمه در تاریخ 8 ژانویه از آب گرفته شد؟

ناجیان در تمام این مدت با توجه به شرایط، موفق به رفتن روی کشتی نشدند. آیا خدمه در زمان تصادف و آتش سوزی همراه با انفجار، ترسیده و دقیقا از همانجا به درون آب پریده اند و هیچ تلاشی برای سوار شدن به قایق نجات نکرده یا حلقه نجاتی را برنداشته یا حداقل جلیقه نجاتی نپوشیده اند؟

یا شاید اکثر آنها در ساختمان محل اسکان خدمه یا طبقات دیگری مانند موتورخانه و.... گیرافتادند و بعلت انفجار و آتش سوزی قادر به خروج ازآن نبودند؟

اگر حالت دوم را فرض کنیم آنها زنده و در جایی مانند موتورخانه بوده اند و متاسفانه راهی به بیرون نداشته اند و شاید مسیرهای خروجی به نحوی با آتش و انفجار یا حررات ناشی از آن غیرقابل تردد بوده است.

خدمه ایی که از آب گرفته شده است طبق اخبار منتشره لباس نجات به تن داشته است که البته تا امروز خبری از تایید هویت وی در خصوص اینکه آیا از خدمه سانچی بوده است یا خیر اعلام نشده است.

متاسفانه مشتقات موجود در تانکهای کشتی از نوع بسیار قابل اشتعال بوده است و همین امر خطر نزدیک شدن به سانچی را برای کشتی های ناجی و خدمه آنها زیاد می کند.

 


همچنین تصویری از کشتی باری چینی وجود دارد که نشان از خسارت وارده به پیشانی کشتی می باشد. شکی نیست که کشتی باری به سانچی زده است و این تانکر سانچی بوده است که سعی در باز کردن راه و جلوگیری از تصادم نموده است. آنچه فعلا می توان اسنباط کرد این است که کشتی باری بعد از ضربه زدن به سانچی و کشیده شدن دماغه اش بر بدنه آن که نه تنها منجر به شکافته شدن تانکها شده است بلکه در اثر شدت ضربه و برخود فلز کشتی ها حرارت و جرقه ایجاد شده و آتش شعله ور گردیده است. در واقع بهترین حدس برای گستردگی آتش در تمام عرشه همین می باشد.


* آنچه در تمام این مدت به آن می اندیشیدم این بود که اکثر خدمه در جایی در کشتی محبوس شده اند و با توجه به عدم یافتن نفرات دیگر در دریا این فکر، در تمام این چند روز مرا امیدوار می کرد.


* البته در خصوص علت و مقصر حادثه هنوز مدارک مستندی در دست نیست اما با توجه به میزان خسارات کم وارده به کشتی باری در مقایسه با طرف دیگر می توان متوجه شد که او به سانچی زده است.


* اما آنچه بیش از همه باعث تاسفم شد عدم بسیج بین المللی و جهانی برای کمک به نجات خدمه و کشتی بود. چینی ها  آنگونه که از اخبار رسانه ها فهمیدیم و دیدیم کم کاری کردند، شاید اگر شبها نیز از عملیات دست نمی کشیدند الان وضعیت شکل دیگری داشت. کشورهای دیگر هم جز ژاپن کسی وارد معرکه نشد. اگر چه زمان کوتاه و عملیات جستجو و نجات(SAR) تابع قوانین مشخص می باشد اما واقعا کم کاری در این فاجعه به وضوح قابل دیدن بود.

از عدم پوشش خبری رسانه های خودی تا خارجی!! واقعا چرا!! نمی دانم شاید هم من سواد درک این مسئله را ندارم.


**** منتظرم تا واکنش جامعه جهانی را به این موضوع و واکنش آنها نسبت به مشکلات زیست محیط ی ناشی از این فاجعه  را ببینم، اینکه واقعا جان 32 نفر انسان مهمتر است یا محیط زیست؟؟؟؟

یا نه اینطور بگویم چون انسانهای محبوس در کشتی اروپایی و آمریکایی یا از ملیتهای کشورهای توسعه یافته نیستند کسی به آن واکنش نشان نمی دهد؟؟؟؟

 

   


نظرات()  
چهارشنبه 20 دی 1396  02:44 ب.ظ    ویرایش: چهارشنبه 20 دی 1396 02:45 ب.ظ



الان چند روزی هست که تصمیم دارم پستی را در مورد تصادفات دریایی و اینکه چطور ممکن است دو کشتی بزرگ آن هم وسط دریای بیکران دچار تصادم شوند بنویسم اما منتظر شنیدن خبر خوشی از اینکه مثلا خدمه ایرانی توانسته اند بر قایق نجات سوار شوند و از جهنم بگریزند، هستم. ولی افسوس که تا به حال خبری نشنیدم.

یک گلایه هم از مسئولین که چرا اینقدر پوشش خبری این حادثه ضعیف می باشد. مگر نه اینکه سرنوشت 30 خدمه ایرانی و نفرات دیگر کشتی هنوز بعد از چند روز مشخص نیست.

 هیچ برنامه ی ویژه ایی هم در این خصوص ندیدم، هیچ مسئولی را ندیدم که برای دلداری نزد خانواده این عزیزان برود و هزاران درد دیگر. اینجا دیگر کاری از دست مردم برنمی آید که بروند و کشتی را خاموش کنند یا ....

 

اما شاید حضورشان در کنار این خانواده ها بتواند مرهمی باشد بر دلشان.خداوند به همه خانواده های این عزیزان صبر بدهد.

 

   


نظرات()  

SeaTrade & Transport

زكات علم آموختن آن به دیگران است