قانون بیمه دریایی ایران

 

بخش چهارم (مقررات راجع به ثبت،انتقالات و معاملات کشتی)

 

آیین نامه ثبت کشتیها و شناورها مصوب 10/9/1344 هیات وزیران

 

فصل دوم(تعیین نام کشتی)

 

ماده ی 6:

الف-قبل از تسلیم درخواست ثبت ،مالک باید درخواستی در دو نسخه بر طبق نمونه 2 تنظیم و در آن نامی که می خواهد برای کشتی خود انتخاب نماید به اطلاع اداره مرکزی ثبت کشتی ها برساند.

نام کشتی باید از اسامی ایرانی انتخاب شود مگر اینکه کشتی از قبل دارای نام خارجی بوده که در این صورت ثبت نام خارجی کشتی منوط به تصویب هیات وزیران خواهد بود(ر.ک صفحه 173 این مجموعه)

 

ب- انتخاب اسامی ذیل برای کشتی هایی که تابعیت ایرانی را تحصیل می نمایند ممنوع است:

1-نام کشتی هایی که قبلا در سازمان بنادر و کشتیرانی به ثبت رسیده است.

2-اسامی که قبلا برای کشتیهای دیگر انتخاب و بر اثرتشابه اسمی ممکن است موجب اشتباه و گمراهی گردد.

3-اسامی کشتیهای متعلق به نیروهای مسلح.

 

ج-پس از وصول نمونه 2 اداره مرکزی ثبت کشتیها نسبت به درخواست تعیین نام رسیدگی،در صورت موافقت مراتب را کتباً به متقاضی اعلام می دارد.

 

ماده ی 8:(تاسیس اداره مرکزی ثبت کشتیها)

اداره مرکزی ثبت کشتیها در سازمان بنادر و کشتیرانی تاسیس می گردد.

 

ماده ی 9: (درخواست ثبت)

برای ثبت کشتی باید مالک کشتی و یا نماینده او تقاضا ی ثبت را به ضمیمه اظهارنامه و گواهینامه های فنی در دو نسخه تنظیم و به سازمان بنادر و کشتیرانی تسلیم نماید.

مالک کشتی یا نماینده او باید قبل از تسلیم تقاضا، نام اختیاری کشتی را به اطلاع سازمان مذکور برساند و در صورت تا یید آنرا در دو سینه و پاشنه کشتی بطور ثابت و نام بندر ثبت را در پاشنه کشتی بر طبق مقررات مربوطه نقش و یا نصب نماید.

اداره ثبت کشتیهای سازمان بنادر پس از اجرای مراتب مزبور با رعایت مقررات به ثبت کشتی اقدام نماید.

 

(قانون دریایی ایران«مصوب 29/6/1343 کمیسیون مشترک مجلس» با اصلاحات بعدی منتشر شده در روزنامه رسمی شماره 5876 مورخ 6/2/1344 –صفحه 433 مجموعه قوانین سال 1343)

 

ماده ی 23:(تغییر نام کشتی)

نام کشتی ممکن است به تقاضای مالک کشتی تغییر یابد و در این مورد سازمان بنادر و کشتیرانی می تواند با تعویض نام کشتی موافقت کند و به هزینه متقاضیان، تغییر نام را در3 نوبت به فواصل یکماه در روزنامه رسمی کشور و یکی از رو.زنامه های کثیر الانتشار مرکز آگهی نماید.

چنانچه کشتی در رهن باشد موافقت مرتهن در تغییر نام کشتی ضروری است و تغییر نام اثری در حقوق او و سایر اشخاص ذینفع نخواهد داشت.

 

در آخر مطلبی رو هم از دوست عزیزمون آقا وحید نویسنده وبلاگ بندر مه آلود که در قسمت نظرات وبلاگ دریا٬بندر٬کشتی٬کانتینر گذاشته بودند نقل می کنم که در این زمینه عالی بود.

 

با توجه به اینکه کشتی ها مونث هستند اسامی دخترانه ای که برای آنها انتخاب می شود کم نیست. ولی در کشور ما موضوع کمی فرق می کند.بعد از انقلاب حتی اسامی برخی از کشتیها عوض شد . مثلا: گلی به خزر و یا فیروزه به شهید اسدی.
توی NITC نام کشتیها بر اساس نام شهرهای ایران انتخاب می شوند.مثلا شهرهایی که حرف اولشان یکی است برای کشتیهایی انتخاب می شوند که sister ship باشند یعنی در یک کلاس باشند و در واقع از همه نظر عین هم باشند.در اولشان هم اسم کشورمان اضافه می شود. مانند ایران آمل - ایران آستانه - ایران آبادان - ایران آباده - ایران آستارا . مشخصات کشتیهایی که همکلاس هستند دقیقا مثل همدیگر است و از نظر طول و عرض و تناژ و سیستم انجین و دک هیچ فرقی با هم ندارند.(استثنائا آمل و آستانه و آباده فقط سیستم هیتر برای تمام تانکها دارند که آبادان و آستارا و بقیه کشتیهای NITC ندارند.)

در حال حاضر چندین پست در مورد کالاهای خطرناک نوشته شد و تا حدودی با مقررات کار و نحوه جابجایی آنها آشنا شدیم. اما این مطالب را می توان اطلاعات عمومی به حساب آورد،  چرا که مبحث کالای خطرناک فوق العاده گسترده و مهم هست و دارای  جنبه ها و شاخه های مرتبط زیادی است که فکر می کنم نوشتن چندین کتاب هم در مورد آن کم باشد چه برسد به بررسی آن در این وبلاگ!!

 

این هم علائم طبقات 9 گانه کالاهای خطرناک مطابق قوانین بین المللی

 

 

گروه1: مواد منفجره(Explosives ) که به 6 زیرمجموعه تقسیم می شود.

 

گروه2: گازها(Gases ) گازهای قابل اشتعال ، غیرقابل اشتعال وگازهای سمی

 و

گروه3: مایعات قابل اشتعال(Flammable liquids )

 

گروه4: جامدات(Solids ) قابل اشتعال،خودسوز و مواد جامدی که درصورت رسیدن رطوبت خطرناک هستند.

گروه5:موادی که درمعرض اکسیداسیون قراردارند.

 

گروه6: موادسمی(Toxic substances ) مواد سمی وعفونی

 

گروه7:مواد رادیواکتیو

 

 

گروه8: کالای خورنده وخطرات آن(Corrosives)

و

گروه9:دیگرکالاهای خطرناک وسایرمواردی که تحت پوشش گروههای دیگر نیستند.

 

 

 

 

 اما سوال اصلی این است که با وجود این همه مشکل و خطر باید به حمل این کالاها بپردازیم یا خیر؟

 

بله، زیرا یکی از پر سود ترین کالاها برای حمل و نقل ، کالاهای خطرناک است چرا که با توجه به میزان خطرناکی آن، هزینه حمل آن نیز افزایش می یابد . مسلما با ایجاد زیر ساخت های مناسب و استانداردهای لازم می توان این کالاها را مانند کالاهای عادی حمل کرد و از مزایای ارزی آن بهره برد. با وجود موقعیت ترانزیتی ایران باید به حمل و نقل کالاهای خطرناک توجه بیشتری کرد تا بتوان علاوه بر درآمد ارزی آن ایمنی را در بنادر و خصوصا در مورد کالاهای خطرناک بکار گرفت.

دلیل تاکیدم بر رعایت ایمنی و استاندارد را در عکسهای زیر می توان دید( که فقط متوجه بنادر نیست):

 

عدم رعایت ایمنی و چیدن درست کانتینرها

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

امیدورام در این چند پست توانسته باشم الفبای کالای خطرناک را بیان کنم.

 

 

منبع:مدیریت بین اللملی کالا / علی اکبر صفایی/بهمن1384/دانشگاه دریانوردی چابهار

        مدیرت پایانه ها / محمد علی حسن زاده/ 1384/ دانشگاه دریانوردی چابهار

         سیاستگذاری/دکتر بهروز امرایی/1384/ دانشگاه دریانوردی چابهار