تانکرهای بدون آب توازن

در سال های اخیر اقدامات زیادی به منظور استفاده از تکنولوژی های سازگار با محیط زیست در صنایع کشتیرانی صورت گرفته است. اخیرا DNV طرح ابداعی جدید خود در رابطه با کشتی های VLCC موسوم به Triality را ارائه کرده است که در واقع کشتی با سوخت LNG بوده و با توجه به ساختار بدنه بی نیاز از سیستم آب توازن می باشد. این کشتی بعلت استفاده از گاز برای سوخت، آلودگی هوای بسیار کمی تولید می کند. همانطور که از نام این طرح پیداست دستیابی به سه هدف را ممکن می سازد که عبارتند از:

به لحاظ زیست محیطی بسیار برتر از انواع تانکرهای حمل مواد خام می باشد، راه حل ارائه شده توسط آن امری عملی و براساس علوم موجود است و در نهایت به لحاظ مالی نسبت به انواع حمل کننده های سنتی که از سوخت سنگین استفاده می کنند بسیار جذابتر است.

مدیر عامل DNV هنریک اُ.مادسن می گوید:« من معتقدم که گاز بزودی سوخت رایج در کشتی های تجاری خواهد شد. در سال ۲۰۲۰ اکثر مالکان، کشتی هایی را سفارش خواهند داد که از سوخت گاز طبیعی مایع (LNG)استفاده کند. بعنوان یک موسسه شناخته شده طبقه بندی، DNV موظف است که شیوه های محیط زیست دوستانه ی بیشتری را برای صنعت کشتیرانی بیابد، و آنچه امروز ما بعنوان نوآوری در عرصه کشتی های تانکری حمل نفت خام انجام داده ایم باعث افتخار من است.»

آسیب رسانی کمتر به محیط زیست

با مقایسه طرح جدید Triality و طرح های مرسوم در تانکرهای حمل نفت خام متوجه می شویم که هر دو دارای طیف عملیات مشابه هستند ولی در طرح جدید تانکرهای VLCC :

  • انتشار  COx 34 درصد کمتر است.
  • حذف کامل نیاز به آب توازن
  • حذف کامل تخلیه شدن بخار حاصل از کالا (venting of cargo vapors)
  • ۲۵ درصد صرفه جویی در مصرف انرژی

آسیب رسانی کمتر همچنین می تواند برای ساکنان بنادر و مناطقی که در مجاورت مسیرهای پر ترافیک کشتیرانی زندگی می کنند مفیدباشد زیرا ۸۰ درصد انتشار اکسید نیتروژن و بیش از ۹۵ درصد اکسید گوگرد و ذرات معلق در هوا را کاهش می دهد.

عدم وجود آب توازن

در تانکرهای مرسوم امروزی در شرایطی که کشتی بدون بار در حال سفر است باید از آب توازن جهت غوطه وری مناسب و داشتن آب خور کافی جهت جلوگیری از برخورد به کف دریا استفاده می شود. در واقع این طرح با بدنه V شکل میزان سطحِ در تماس بدنه با آب را کاهش می دهد و با توجه به نحوه تقسیم بندی تانکها در داخل آن نیازی به آب توازن ندارد و بسیار کاراتر از طرح های کنونی است.

یک کشتی VLCC در شرایط بدون بار حدود ۸۰ الی ۱۰۰ هزار تن آب دریا را با خود حمل می کند که حاوی موجودات اکوسیستم محل آبگیری کشتی هستند و وقتی این آب در محل دیگری جهت بارگیری تخلیه می شود این موجودات زنده بیگانه می توانند باعث ایجاد تغییر یا نابودی اکوسیستم جدید شوند. بعلاوه باید هزینه های حمل این میزان آب و نگهداری از تانکهای توازن را نیز به این مسئله افزود.

طرح Triality می تواند در طول یک سفر حدود پانصد تن از کالای(مایع) تبخیر شده را جمع آوری نموده و دوباره به حالت مایع درآورد. این گاز مایع شده سپس در تانکهای مخصوص روی عرشه ذخیره می شوند و بیش از نیمی از آن بعنوان سوخت بویلرها در طول عملیات تخلیه کالا مورد استفاده قرار می گیرد و می توان باقی مانده آنرا به درون تانکهای کالا منتقل کرده یا در طول عملیات تحویل کالا به ساحل به آنان تحویل داد.

برتری کشتی دوستدار محیط زیست به لحاظ هزینه ساخت

 هنگامیکه بحث هزینه های اضافی ساخت کشتی طبق طرح جدید و کاهش هزینه عملیات به میان می آید نتیجه گیری هنریک اُ.مادسن کاملا روشن است: « امکان توسعه کشتی با برتری به لحاظ زیست محیطی و سودآوری به طور همزمان ممکن است. برآورد ما افزایش ۱۰ الی ۱۵ درصدی در هزینه ها برای ساخت کشتی طبق طرح جدید Trilaty در مقایسه با VLCC سنتی می باشد. با این وجود ما کاهش ۲۵ درصدی هزینه ها در طول چرخه زندگی کشتی Triality نسبت به طرح های مرسوم را برآورد می کنیم. من معتقدم که کشتی های Triality تا سال ۲۰۱۴ از کارخانه های کشتی سازی روانه دریا خواهند شد.»

نویسنده نوشته: امیر قائدی حیدری

به زودی این قسمت تکمیل می شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید

خروج انگلستان از اتحادیه اروپا

برکسیت(Brexit) و اثرات آن بر صنعت کشتیرانی انگلستان

در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ ، اکثریت ۵۱.۹ درصد از رای

layday or laytime

رواماندیا بازه زمانی مجاز (Laytime or Layday)

در حمل و نقل تجاری ، رواماند(Laytime or Layday) مدت

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها

    بایگانی میلادی