بعلت بیکاری کشتیها، بعضی از صاحبان کشتیهای کانتینری در جستجوی کالاهایی برای حمل هستند  که بیشتر برای انواع کشتی های دیگر مناسبند تا کشتی های آنها. 

پیش از اینکه کشتیرانی خطوط منظم بواسطه ورود کانتینر دچار تحول و دگرگونی شود، کشتی های چند منظوره حاکمان بلامنازع این عرصه بودند.کشتی های سنتی باعرشه میانی[۱] چه با مخازن آب و سوخت زیر کشتی چه بدون آن محدودیت های خودشان را در رابطه با حمل و نقل کالا دارا بودند و علاوه بر نیاز به خدمه زیاد، سرعت کمی داشتند ،اما با این وجود انعطاف پذیر بودند.

در زمان وجود تقاضای زیاد برای حمل کالا ، این کشتی های سنتی به راحتی به دیگر تجارتها می پرداختند مانند حمل فله هایی چون گندم،کود و کالاهای مشابه فله مانند الوار و فلزات و این چیزی است که در مورد کشتی های امروزی نمی توان گفت خصوصاً آنهایی که دارای ساختار شبکه ایی بوده(cellular) یا روباز هستند.

با این حال وقتی که مالکان می بینند سرمایه های گران قیمت آنها بدنبال افزایش میزان کالاهای غیر کانتینری بیکار مانده و پولشان از دست می رود،  بدنبال طیف کالاهای حمل شونده در کانتینرها هستند. به طور مثال خطوط مرسک،بیش از ۱۰ هزار کانتینر تخت روباز راجهت عملیات خود برنامه ریزی کرده است.

شرکت هدف خود را استفاده از این تجهیزات جهت حمل کالاهای نیمه فله و کالاهایی که خارج از اندازه معمول هستند، عنوان می کند. این اپراتور دانمارکی اظهار نموده است: بواسطه حمل و نقل و بر نامه ریزی مناسب، کالاهای نیمه فله به راحتی به صورت ترکیبی از کالاهای یکپارچه در کشتی های مختلف در حال خدمت در مسیرهای جاری خطوط مرسک درمی آیند.

مرسک احتمالاً به خوبی مشکلات مرتبط با ترکیب کالاهای نیمه فله خارج از عرف را با ترافیک کانتینر مورد ارزیابی قرار داده و به این واقعیت که تجهیزات خریداری شده معمولاً با اسپریدرهای استاندارد مناسب آن جابه جا می شوند  و ممکن است دیگر اپراتورها به اندازه ی کافی ار این لحاظ آمادگی نداشته باشند توجه کرده است. 

 هنگامی که یک مالک  موافقت می کند کالایی را حمل کند که قابلیت کانتینری شدن را ندارد، بعضی تغییرات ساختاری باید در کشتی صورت گیرد. این مسئله می تواند شامل تقویت تانک های بالایی ،برداشتن همه یا بخشی از دیواره های جلویی یا اضافه کردن حلقه های مهاربندی باشد.

چنین تغییراتی به طور معمول نیازمند تایید به وسیله ی کشورهای صاحب پرچم  و مؤسسات طبقه بندی جهت حمل هر گونه کالایی است. درجاهایی که تغییرات نیازمند عملیات شکل دهى و جوشکاری است، باید برآورد خطر و مراقبت های ویژه ای صورت بگیرد، خصوصاً در رابطه با محل قرارگیری تانک های سوخت و دیگر مواد قابل اشتعال .

همچنین باید به آیین نامه مهاربندی کالای کشتی [۲] توجه شود و اینکه آیا این راهنما جهت توجه به هر چیز دیگری به غیر از استانداردهای کالای کانتینری نوشته شده است یا خیر. لازم است اصول جدید مهاربندی جهت استفاده روی کشتی به فهرست  آیین نامه تامین کالا اضافه و گواهی های مناسب ضمیمه شود.

اهمیت آیین نامه تامین کالا اغلب حتی روی کشتی های غیر کانتینری، هنگام بارگیری کالای نیمه فله که به طور روزمره صورت می گیرد، نادیده گرفته می شود. حتما باید حادثه ای رخ دهد و نتایج تحقیقات روشن کند که آیین نامه تامین کالا کافی نبوده یا مورد توجه قرار نگرفته است، تا آنگاه شاید جریمه های سنگین و مشکلات متوجه کشورهای صاحب پرچم، دنبال شوند.

همچنین وقتی کانتینر استاندارد ایزو  برای حمل مواد معدنی فله استفاده می شود، مراقبت لازم باید صورت گیرد. کالاهای فله می توانند بسیار چگالیده باشند و حتی کانتینری که تنها بخشی از آن پر شده می تواند تنش های اساسی خطرناکی ایجاد کند. مهمتر از آن این است که یک کانتینر که سنگین تر از حد مجاز ایمنش است می تواند تهدیدی برای پرسنل باشد زیرا خطری برای پاره شدن کابل های جرثقیل و ایجاد خرابی در ماشین آلات است. در هر زمان ممکن کالای درون کانتینر باید بطور یکنواخت توزیع شود، به خاطر بسپارید که کالای درون کانتینر در طول حمل ونقل می تواند تغییر کند و مشکلات عدیده ای ایجاد کند.

کلوب همچنین در مورد کالاهای فله در کانتینرها خاطر نشان کرده است که بسیاری از کالاها نیازمند تهویه هوا و نظارت می باشند و بعضی از آنها دارای سطحی از رطوبت هستند که مشکلاتی برای مدیریت ایجاد می کند. بعضی از آنها ممکن است میل طبیعی برای ایجاد خود گرمایی (گرما زایی) داشته باشند، یعنی اینکه آنها در ماده ۲ فصل هفتم کنوانسیون سولاس طبقه بندی می شوند(حمل کالای خطرناک به صورت بسته بندی شده) به علاوه نیاز به IMDG  کد ممکن است حمل کالاهای معینی را ممنوع سازد.

همچنین بر طبق تجربه بعضی از خطوط کانتینری ممکن است به استفاده از کانتینرهای فلکسی[۳] برای حمل کالاهای نامناسب وسوسه شوند.  به طور مشخص استفاده از فلکسی ها را برای حمل رسوبات ته مخازن سوخت، پساب های نفتی و مواد شیمیایی نمونه هایی از این موارد است.

مشکل اصلی در رابطه با استفاده از  تانکهای دو یا سه لایه ی بی دوام، بجای نوع چهارلایه مقاوم است. 


[۱] Tween-decker

[۲] Cargo Securing Manual

[۳] Flexitank یکی از تجهیزات مخصوص برای حمل کالاهای فله غیرخطرناک می باشد که از جنس پلاستیک ساخته می شود. این تانک پلاستیکی که ظرفیتی حدود ۱۴ الی ۲۴ هزار لیتر دارد معمولا  درون کانیتنرهای استاندارد ۲۰ فوتی قرار می گیرد.در این کانتینرها معمولا مایعات،تولیدات صنعتی و غذایی بی خطر حمل می شود. (قائدی حیدری) برای اطلاعات بیشتر در مورد اینجا کلیک کنید.

نویسنده نوشته: امیر قائدی حیدری

به زودی این قسمت تکمیل می شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید

خروج انگلستان از اتحادیه اروپا

برکسیت(Brexit) و اثرات آن بر صنعت کشتیرانی انگلستان

در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ ، اکثریت ۵۱.۹ درصد از رای

layday or laytime

رواماندیا بازه زمانی مجاز (Laytime or Layday)

در حمل و نقل تجاری ، رواماند(Laytime or Layday) مدت

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها

    بایگانی میلادی