اگر کشتی کالای رو داره حمل می کنه که از جمله آلاینده های دریای محسوب میشه یا کالای خطرناک است-مثل نفت_ اگر کشتی در وضعیت خاصی قرار بگیرد که که مجبور شه بار خودش رو کم کنه (در حین سفر) چه کاری باید بکنند و چه عواقبی داره؟

اوا از همه باید بررسی بشه که این حادثه به چه علت رخ داده و برای چی کشتی مجبور به سبک سازی شده تا بتونیم مقصر اصلی رو پیدا کنیم تا جوابگوی عواقب باشه.

اگر این حادثه بخاطر بسته بندی نادرست اتفاق افتاده باشه بیمه هیچ خسارتی رو پرداخت نمی کنه و مسئول بسته بندی باید جوابگو باشه.

اگر بسته بندی درست ولی بارچینی بسته ها یا کالا در کشتی اشتباه صورت گرفته باشه مسئول بارچینی و کاپیتان درگیر خواهند بود.

اگر حادثه بخاطر قصور کارکنان …. و به همین طریق تا علت سبک سازی مشخص شود.

حال اینکه اگر کالای خطرناک در کشتی بارگیری شده تدابیر امنیتی اتخاذ شده(مثلا برای حمل بعضی از کالاهای خطرناک کشتی مخصوص لازم است) یا چون کالای خطرناک بارگیری شده، باید کشتی از محلهایی که در صورت بروز خطر دچار مخاطره جدی می شوند عبور نکند.

یا کشتی های نفت کش همه دو جداره باید باشند تا در صورت بروز حادثه به آسانی دچار مشکل نشده و محیط را آلوده نکنند.

به هر حال با رعایت همه این موارد بازهم اگر کشتی مجبور به سبک سازی شود این کار باید صورت گیرد( اگر ممکن است با اطلاع به بنادر نزدیک یا درخواست کمک سعی کند این مواد را در وسیله دیگری تخلیه کند) چون از نظر عقلانی اگر این کار را نکند با غرق شدن و به خطر افتادن کل کشتی این خطر برای محیط زیست هم چندین برابر می شود. ولی تا می تواند باید بگونه ایی باشد که کمترین خطر را ایجاد کند.(شاید برای جواب همین جمله کافی بود باید ببخشید اگه زیاد پر حرفی می کنم.)

برای عواقب اون هم طبق ماده ی زیر :

قانون دریایی ایران

فصل دوازدهم- خسارات دریایی

ماده ی ۱۸۷ –(نحوه تقسیم خسارات مشترک دریایی)

موارد خسارات مشترک دریایی و ترتیب تعیین و تسهیم نسبی خسارات و طرز محاسبه ی آن به موجب قراردادهای خاص و در صورت نبودن قرارداد طبق آیین نامه ای خواهد بودکه براساس مقررات وعرف بین المللی تنظیم وتصویب خواهد شد.

که ازجمله این کنوانسیونها و مقررات بین المللی چندتایی رودر زیربیان می کنم:

اول اینکه کنوانسیونهای بین المللی به ۳ گروه تقسیم می شوند.۱- کنوانسیونهای ایمنی ۲- کنوانسیونهای آلودگی ۳- کنوانسیونهای مسئولیت و جبران خسارت

اینجا ما ابتدا طبق کنوانسیونهای ایمنی باید کشتی هایی دارای شرایط مناسب داشته باشیم و طبق کنوانسیونهای آلودگی اصولی را رعایت کنیم. اما در مورد جبران خسارت:

مسئولیت مدنیCLC 69

International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage, 1969

کنوانسیون بین المللی راجع به مسئولیت مدنی بخاطر خسارت ناشی از آلودگی نفتی، ۱۹۶۹

از تاریخ ۱۹ ژوئن ۱۹۷۵ (۲۹ خرداد ۱۳۵۴) لازم الاجرا گردید.

موضوع: هدف این کنوانسیون، تضمین این است که غرامت کافی برای قربانیان یا زیان دیدگان حوادث آلودگی نفتی ناشی از سوانح دریایی کشتیهای حامل نفت، موجود می باشد.

صندوق FUND 71

کنوانسیون بین المللی ایجاد صندوق بین المللی برای جبران خسارت ناشی از آلودگی نفتی،۱۹۷۱

از ۲۴ مهر ۱۳۵۷ لازم الاجرا شد.

موضوع: بخاطر اینکه کنوانسیون مسئولیت مدنی گاهی پاسخگوی خسارت وارده نبود بوجود آمد.

Nuclear 71

کنوانسیون مربوط به مسئولیت مدنی در زمینه حمل دریایی مواد هسته ای،۱۹۷۱

HNS 96

کنوانسیون بین المللی مسئولیت و جبران خسارت مرتبط با حمل دریایی مواد خطرناک و آسیب رسان،۱۹۹۶

شرایط لازم الاجرایی این کنوانسیون ، تا پایان مرداد ۱۳۷۷ احراز نشده بود.(الان رو نمی دونم)

نویسنده نوشته: امیر قائدی حیدری

به زودی این قسمت تکمیل می شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شاید دوست داشته باشید

خروج انگلستان از اتحادیه اروپا

برکسیت(Brexit) و اثرات آن بر صنعت کشتیرانی انگلستان

در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ ، اکثریت ۵۱.۹ درصد از رای

layday or laytime

رواماندیا بازه زمانی مجاز (Laytime or Layday)

در حمل و نقل تجاری ، رواماند(Laytime or Layday) مدت

آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها

    بایگانی میلادی